Als antwoord op de behoeften van de commerciële kantoorsector, gaf Anderson leiding aan een joint venture tussen een Brits bedrijf, Carpets International Plc. (CI), en een groep Amerikaanse investeerders om modulaire, zachte vloerbedekkingen te produceren en op de markt te brengen.

En hiermee was Interface een feit.

Op deze eerste dag telde de nieuwe onderneming slechts 15 werknemers die onmiddellijk werden geconfronteerd met de uitdaging van sterk stijgende kosten van petrochemische producten. Deze producten vormden een belangrijke grondstof van de tapijtindustrie in die tijd.

Voldoen aan de vraag en blijven groeien
De geavanceerde snij- en lijmtechniek van CI hielp het bedrijf op de been te blijven en stelde Interface in staat te voldoen aan de toenemende vraag die werd gecreëerd door de enorme groei in de bouw van kantoorgebouwen in het midden van de jaren ‘70. Modulaire vloerbedekking/tapijttegels bleven in populariteit toenemen en in 1978 bedroegen de verkoopcijfers van Interface 11 miljoen dollar. Het bedrijf besloot naar de beurs te gaan in 1983.

Door middel van acquisities kreeg Interface voet aan de grond in Europa en in het Midden-Oosten. De kernactiviteiten werden uitgebreid tot kamerbreed geweven tapijtproducten, speciale tapijtgerelateerde chemische activiteiten en andere, bijbehorende kantoorinrichtingsbedrijfstakken.

In 1987 werd de naam van het bedrijf gewijzigd in Interface Inc. met de overname van Heuga Holdings BV - een van 's werelds oudste fabrikanten van tapijttegels - Interface werd nu de onbetwiste wereldleider in modulaire vloerbedekking.

Korte tijd later investeerde Interface in Prince Street Technologies Ltd., een producent van kwalitatief hoogwaardig kamerbreed tapijt, dat tegenwoordig bekend staat onder de naam Bentley Prince Street Inc. Het begaf zich in 2003 op de woningmarkt met de introductie van Flor.

In de loop der jaren is het bedrijf uitgebreid met meer dan 50 overnames.

Een koerswijziging
In het midden van de jaren negentig nam Anderson het besluit om de strategie van het bedrijf volledig om te gooien en zich meer te richten op het verduurzamen van de industriële activiteiten, zonder daarbij concessies te doen aan de zakelijke doelstellingen.

Anderson schreef een boek met de titel Mid-Course Correction (ruw vertaald: Koerscorrectie halverwege), waarin hij over zijn eigen ontwaken vertelt met betrekking tot milieukwesties. Hij presenteert daarin een model waarin aangegeven wordt hoe Interface echt duurzaam zou kunnen worden in 2020. Hij noemde dit Mission Zero.